Żywice wypalalne do odlewania metodą traconego modelu: drukujesz model, osadzasz go w masie formierskiej i wypalasz, pozostawiając niewiele pozostałości, zamiast modelować wosk. Różnice dotyczą zawartości wosku, zalecanej krzywej wypalania oraz tego, czy żywica jest przeznaczona do odlewania biżuterii, czy prac dentystycznych.
Zawartość wosku i wypalanie
Wysoka zawartość wosku spala się czyściej i pozostawia mniej popiołu w masie formierskiej, ale sprawia, że model jest miękki i podatny na uszkodzenia podczas usuwania podpór. Mniejsza zawartość wosku zapewnia większą stabilność delikatnych opraw, ale wymaga dłuższego wygrzewania w piecu.
Biżuterię i prace dentystyczne należy rozpatrywać osobno
W odlewnictwie biżuterii liczy się ostrość krawędzi na cienkich elementach i w oprawach. W odlewnictwie dentystycznym najważniejsza jest dokładność wymiarowa na całej długości łuku, ponieważ skurcz się na niej kumuluje. Profile producentów są odpowiednio dostosowane do tych zastosowań.
Drukarka i długość fali
Żywice są przeznaczone do urządzeń LCD i DLP pracujących w zakresie od 385 do 405 nm. Czasów naświetlania dla standardowej żywicy nie można stosować bez zmian: żywice odlewnicze reagują wolniej i wymagają własnej serii testów naświetlania.
Utwardzanie końcowe i krzywa odlewania
Po umyciu w alkoholu izopropylowym utwardzaj materiał tylko przez czas podany w karcie technicznej. Nadmiernie utwardzony materiał staje się kruchy i pozostawia podczas wypalania więcej pozostałości. Czasy nagrzewania i wygrzewania w piecu zależą od konkretnej żywicy i należy je przyjąć na podstawie jej karty technicznej.