Jayo oferuje tutaj standardowe materiały do drukarek FDM: PLA+ i PET-G o średnicy 1,75 mm. Oba materiały można drukować z użyciem mosiężnej dyszy, bez elementów hartowanych i bez zamkniętej komory roboczej. Wybór zależy od tego, jak wysoka będzie później temperatura otoczenia gotowego elementu i jak dużym obciążeniom będzie poddawany.
Co oznacza „plus” w PLA+
Ta nazwa oznacza branżowo PLA z dodatkami zmniejszającymi kruchość. Element z PLA+ rzadziej pęka nagle przy uderzeniu niż element z czystego PLA, ale nadal zachowuje się w tym samym zakresie temperatur: od około 55 do 60°C materiał zaczyna mięknąć. Uchwyt za przednią szybą nie przetrwa więc w nim całego lata.
PET-G jako alternatywa
PET-G wymaga wyższej temperatury druku, około 230–250°C, oraz temperatury stołu 70–85°C, a w wysokiej temperaturze dłużej zachowuje stabilność kształtu. Jest bardziej wytrzymały i odporny na warunki atmosferyczne, ale ma większą tendencję do tworzenia nitek między elementami. Z nitkowaniem pomagają suchy materiał i prawidłowo ustawiona retrakcja, a nie wyższa temperatura.
Wilgoć
PET-G absorbuje wodę znacznie szybciej niż PLA. Napoczęte szpule należy przechowywać w woreczku ze środkiem osuszającym. Trzaski w dyszy oraz matowa, chropowata powierzchnia wskazują, że przed kolejnym drukowaniem szpulę trzeba wysuszyć.
Porównanie masy netto
Szpule obu rodzajów mają różną masę nawiniętego materiału. Przy porównywaniu ceny za kilogram warto sprawdzić informację o masie na stronie produktu danego rodzaju.