Heatbreak oddziela gorącą strefę hotendu od radiatora. Jego cienkościenna część ogranicza zasięg przewodzenia ciepła w górę. Gdy ta granica staje się nieostra, filament zaczyna mięknąć już powyżej strefy topienia, a ekstruder przepycha się przez zator.
Funkcja heatbreaka
Przejście między blokiem grzejnym a radiatorem musi na odcinku kilku milimetrów obniżyć temperaturę z około 250°C do poniżej 50°C. Dlatego przewężenie jest cienkie i wykonane z materiału o niskiej przewodności cieplnej, najczęściej ze stali nierdzewnej. Heatbreak tytanowy przewodzi jeszcze mniej ciepła i przesuwa granicę termiczną niżej.
Wersja bimetaliczna i wkładka PTFE
Wersje bimetaliczne łączą stalowe przewężenie z miedzianym płaszczem: niskie przewodzenie w miejscu rozdzielenia stref i dobre przewodzenie tam, gdzie ciepło powinno być odprowadzane. Heatbreaky z wkładką PTFE prowadzą filament przy niewielkim tarciu, ale ograniczają temperaturę dyszy do około 240°C, ponieważ powyżej tej wartości PTFE ulega rozkładowi. Do ABS, PC i PA należy stosować w hotendzie wersję całkowicie metalową.
Jak rozpoznać uszkodzony heatbreak
Drukowanie się rozpoczyna, po kilku minutach przerywa, a po ostygnięciu dysza jest drożna. To typowy obraz zjawiska heat creep: ciepło unosi się wyżej, niż powinno, filament pęcznieje powyżej strefy topienia i się zacina. Najpierw sprawdź wentylator radiatora, a następnie osadzenie heatbreaka.
Podczas montażu
Dysza i heatbreak uszczelniają się wzajemnie w bloku grzejnym. Dokręcać należy w temperaturze roboczej, w przeciwnym razie stopiony materiał będzie wyciekać z gwintu.