Aktualne modele w różnych technologiach: otwarte i zamknięte drukarki FDM z kinematyką CoreXY, urządzenia LCD na żywicę oraz systemy wielkoformatowe, aż po ekstruzję granulatu. Wybór zaczyna się od technologii, a następnie obejmuje przestrzeń roboczą i konstrukcję.
FDM czy żywica
Urządzenia FDM nakładają stopiony filament warstwami i zapewniają wytrzymałe elementy przy niskich kosztach materiału. Drukarki LCD na żywicę utwardzają ją warstwowo światłem UV, dokładniej odwzorowują drobną geometrię i wymagają mycia, dodatkowego utwardzania oraz środków ochrony osobistej.
Kinematyka
CoreXY porusza głowicą drukującą w płaszczyźnie za pomocą dwóch silników, dzięki czemu masa ruchomych elementów pozostaje niewielka, co umożliwia stosowanie wysokich przyspieszeń. Jeśli zamiast tego stół drukujący porusza się w osi Y, wysokie elementy wychylają się przy rosnącej prędkości, co objawia się falistym wzorem na ściance.
Otwarta czy zamknięta
Zamknięta obudowa utrzymuje ciepło procesu w przestrzeni roboczej. Dopiero wtedy można drukować materiały o dużym skurczu, takie jak ABS lub ASA, na większych wysokościach bez pękania warstw. W przypadku PLA i PETG wystarczy otwarta rama.
Przestrzeń robocza
Filtry dzielą urządzenia na klasy od 100, od 200 i od 300 mm długości krawędzi. Przestrzeń robocza wpływa między innymi na czas nagrzewania oraz na to, czy elementy trzeba dzielić i sklejać.
Wielki format i granulat
Systemy przetwarzające granulat tworzywa zamiast filamentu osiągają znacznie większą wydajność przy niższych kosztach materiału w przeliczeniu na kilogram. Dobiera się je na podstawie wielkości elementu i wydajności materiałowej, a nie prędkości druku podanej w specyfikacji.